Kocham pana, Fryderyku. Pan się dziwi?
To dlaczego jak magnes
te drzewa przyciągają, a kwiaty
swym zapachem spodziewają się
mojej u ciebie obecności?
Kto zbudował ten pałac pełen nut twoich
i muzyki niezwykłej?
Kto utkał wodny dywan przed twoim pomnikiem?
Klucz wiolinowy otwiera coroczne koncerty
Chopina, a ja oczekuję je i marzę o tym,
aby znów cię tam usłyszeć, Fryderyku.