Przyjacielu ...

 

tak cichutko odszedłeś

nie zdążyłam cię pożegnać

tylko serce wspomina

Dotyk twojej trumny ...

ostatnia nasza rozmowa

                             27 czerwca 2024                                     

W Parku Chopina

Kocham pana, Fryderyku. Pan się dziwi? 

To dlaczego jak magnes 

te drzewa przyciągają, a kwiaty

 swym zapachem spodziewają się 

mojej u ciebie obecności? 

Kto zbudował ten pałac pełen nut twoich 

i muzyki niezwykłej? 

Kto utkał wodny dywan przed twoim pomnikiem?

Klucz wiolinowy otwiera coroczne koncerty 

Chopina, a ja oczekuję je i marzę o tym,

aby znów cię tam usłyszeć, Fryderyku.

Portret

 Bukiet kwiatów w moich dłoniach.

Biało-czerwony, pamiętasz?

Tęskniłam wtedy za Chopinem.

Kwiaty bukietu nigdy nie zwiędną

zaklęte w ramach ślubnego portretu,

patrzę na niego. Tęsknię za tobą.

Przywołanie

Wołasz mnie w snach

i w marzeniach

To twoja, czy moja tęsknota? 

 Gdy nadejdzie tej 

podróży czas

przywołana - przyjdę do ciebie

 

Bezsenna noc

A niebo pełne gwiazd,

a dookoła cisza.

I tylko księżyc

i zew bieszczadzki

ciebie wędrowcze usłyszą.