Błękit to niezwykły.
Na jego tle Słońce wydaje się być
duszą Twoją - duszą Poety.
A w niej -
szumi las - pragnie zagłuszyć
ścinania jęki,
łąki kwieciem zakwitają, pieszcząc
czule spalone swe łono,
rzeki szepczą, choć buntowniczo
wzbierane przeciw cementu okowom.
Poeto,
wejdź w progi tej Krainy,
Ona godna Ciebie,
a Ty Jej godny ...
