Pozwol mi Tatko
nie szarpac losu na strzepy.
Pozloc serce zblakane
posrod codziennosci.
Ucisz je, pozwol
na nowo rozkwitnac.
Nakaz mu zyc
i nazwij to, co czuje.
Pozwol kazdemu dniu
byc mi przyjacielem,
odnalezc sie tu -
czego nie moge zrozumiec.
Nigdy czarowniejszą pieśnią nie kusiła Odysa syrena. Gdyby fiołki i konwalie zamiast pachnąć grać umiały, byłaby to muzyka Szopena. - K.Makuszyński.