A Tyś błękitna Krystynko
I wierszem pięknie piszesz
Te wiersze nigdy nie zginą
Bo Olimp je kołysze
Ten Olimp to serca nasze
Sioła, miasta i wioski
A ja, jak każde ptaszę
Dla wierszy tych wrócę
do Polski
Ojczyzna to gniazdo moje
To Olimp mojej Miłości
Erato - Przyjaźni podwoje
Jakże byłoby prościej
Gdyby ludzie zechcieli
Kitary słuchać Słowa
Od nowa budować Przyjaźń
I Miłość budować od nowa
